Bir Kişiyle Olmaz
Mehmet Muş…
Yatırım kovalıyor, projeleri sürüklüyor, Ankara’da kapı kapı dolaşıyor.
Samsun’un sanayisini, ekonomisini, üretimini büyütmek için uğraşıyor.
Ama şehir sadece bir kişinin çabasıyla kalkınmaz.
Bir şehir, takımla, akılla, vizyonla yürür.
Bugün görüyoruz ki, bu şehirde o takım hâlâ eksik.
Samsun’un bürokrasisi, bu hızın gerisinde kalmış durumda.
Muş koşuyor, ama masalar ağırdan alıyor.
Bürokrasi dediğin şey, devletin nabzıdır.
O nabız yavaş atarsa, şehrin damarları tıkanır.
Bugün Samsun’da tam da bu yaşanıyor:
Bir yanda irade var, öte yanda kayıtsızlık.
Bir yanda gayret, öte yanda “yarın bakalım” anlayışı.
Yatırımlar Var Ama Yürüyen Süreç Yok
MKE yatırım yapıyor diyoruz.
Chery, OSB’ye geliyor diyoruz.
Baykar, Hayat Kimya, Rulopak, büyük isimler.
Hepsi doğru.
Ama sahada tablo farklı.
Temeller atılmış ama beton kurumuyor.
Protokoller imzalanmış ama takvim net değil.
Halk heyecanla bekliyor, bürokrasi hâlâ hesap yapıyor.
Bir şehir, yatırımın fotoğrafıyla değil, ilerleme hızıyla ölçülür.
Bugün bürokrasi, bu hızı yönetemiyor.
“Evrak geldi mi?” sorusuna “Bölümde bekliyor” cevabı veriliyorsa, orada sistem tıkanmıştır.
Yatırımcı bekliyor.
Halk bekliyor.
Ama asıl duran, bürokratın masası.
Ve o masa artık bu şehrin en büyük frenidir.
Sağlıkta Bina Çok, Sistem Zayıf
Şehir Hastanesi yükseliyor.
Ama hâlâ açılış tarihi tartışılıyor.
Halk, “bitti mi, bitecek mi?” diye soruyor.
Yatak doluluk oranı yüksek, doktor yükü ağır.
Polikliniklerde kuyruk var, randevular dolu.
Yoğun bakım desen yetersiz. Hepimiz duymuşuzdur
Yenidoğan kuvöz sayısı yetersiz olduğu için, annenin başka hastanede yattığını prematüre bebeğin başka hastanede yattığını duydum geçenlerde. Umarım doğru değildir!
Yeni velhasıl bina yetmez; sistemin kendisi yenilenmeli.
Sağlıkta yönetim, sadece ihale bitirmek değildir.
Bir hastane, açılış kurdelesiyle değil, ilk hastasına dokunduğu gün var olur.
Ama bu şehirde, açılışa hazır binaların içinde hâlâ personel ataması bekleniyor.
Medyadan takip ediyoruz. Hastanelerimizde kısa sürelerde başhekimler değişiyor.
Neden? Hiç duydunuz mu bir açıklama?
Bence problem burada da bürokrasi
Bürokrasi, sağlık gibi hayati bir alanda daha görünür, daha şeffaf olmalı.
Samsun’un insanı, “plan aşamasında” değil, “hizmet aşamasında” görmek istiyor. Lafta değil! İcraat te görmek istiyor.
Eğitimde Aynı Hikâye
Okul yapıyoruz, diyoruz.
Ama sınıflar kalabalık, öğretmen eksik.
İhalesi tamamlanmış, şantiyesi durmuş projeler var.
Samsun’un gençleri laboratuvar değil, imkân istiyor.
Bürokrasi hâlâ evrak peşinde.
Oysa o evrakta bir çocuğun geleceği yazıyor.
Bugün Samsun’un birçok ilçesinde okullar yenilenmeyi bekliyor.
Yeni nesil eğitim araçları hâlâ depolarda bekliyor.
Eğitimde asıl eksik kaynak değil, kararlılık.
Bir şehir, çocuklarının gözündeki umudu yönetemiyorsa, o şehir gelişemez.
Ve o umudu tükettiren her gecikmenin altında bir imza vardır:
Bürokratın imzası.
Yerel Yönetimler: Tek Kişilik Koşu
Bir Başkan var, Halit Doğan.
Koşturuyor, uğraşıyor, yetişmeye çalışıyor.
Ama bir şehir, tek bir koşucuya bırakılamaz.
Koordinasyon yoksa, emek ziyan olur.
Bir el yol yaparken, diğeri ruhsat bekliyorsa o iş tamamlanmaz.
Belediye, valilik, OSB, yatırımcı…
Hepsi aynı masada buluşmadıkça bu şehir nefes alamaz.
Samsun’un dinamikleri var ama uyumu yok.
İletişim eksik, bilgi akışı zayıf.
Her kurum kendi sayfasında koşarken, şehir bütünlüğünü kaybediyor.
Artık herkesin kendi dosyasında değil, aynı şehir dosyasında çalışması gerek.
Çünkü mesele kişisel başarı değil, kurumsal uyum meselesidir.
Samsun Bürokrasisinde Devrim Zamanı
Artık bürokrasi değişmeli.
Makam değil, sorumluluk kültürü gelmeli.
Proje ofisleri kurulmalı.
Takip sistemleri açık olmalı.
Hangi yatırım hangi aşamada, halk bilmeli.
Süre uzatan, imzayı geciktiren, işi savsaklayan memur da hesap vermeli.
Çünkü bu şehirde kaybedilen her gün, bir fırsatın ölümüdür.
Bürokrasi, işin nasıl yapılacağını anlatmakla değil, işibitirmekle görevlidir.
Ama bizde hâlâ “önce yazı gitsin” anlayışı var.
Oysa artık yazı değil, irade gitmeli.
Samsun’un kaderi, masalarda değil, sahada yazılmalı.
Çünkü masa, kâğıdı taşır ama geleceği taşımaz.
Son Söz
Mehmet Muş çalışıyor.
Ama şehirdeki düzen hâlâ eski.
O eski düzen, artık bu şehre dar geliyor.
Samsun’un vizyonu, hız istiyor.
Kararlılık istiyor.
Cesaret istiyor.
Artık bahane değil, sonuç zamanı.
Artık rapor değil, icraat zamanı.
Çünkü bu şehir, dosyalarla değil, iradeyle ayağa kalkacak.
Ve o irade gecikirse…
Tarih, bu sessizliği de kaydedecek.
