Hayat, insana en büyük dersleri çoğu zaman yaşattığı insanlar aracılığıyla verir.
İlk tanıştığımızda güler yüzlü görünen, samimi davranan herkes gerçek dost değildir. Kimi insanlar vardır; yüzünde tebessüm taşır ama yüreğinde hesap vardır. Menfaati olduğu sürece yanınızdadır, işi bittiğinde ise sizi tanımıyormuş gibi davranır. Zor gün geldiğinde ise ilk kaybolan yine onlar olur.
Yıllar geçtikçe şunu daha iyi anlıyoruz: Her kalabalık dostluk değildir, her sohbet insana huzur vermez. Bazı insanların yanında geçirilen kısa bir zaman bile insanın ruhunu yorar. Çünkü samimiyet yerine yapmacıklık, muhabbet yerine dedikodu, vefa yerine çıkar hesabı vardır.
Güven, insan ilişkilerinin temelidir. Bir kez kırılan güveni yeniden inşa etmek kolay değildir. Bu yüzden bazı insanlar hayatımızdan sessizce çıkar gider. Kin tuttuğumuz için değil; huzurumuzu korumayı öğrendiğimiz için…
Ben artık insanları sözlerine göre değil, zor zamanlardaki duruşlarına göre tanımayı tercih ediyorum. Çünkü karakter, bollukta değil; yoklukta, sıkıntıda ve menfaat çatıştığında ortaya çıkar. Dostluk da tam o zaman kendini gösterir.
Bir başka önemli gerçek ise yaşam biçimimizdir.
İnsan, imkânının farkında olmalı; ne kendini zorlamalı ne de yanındakini mahcup etmelidir. Maddi durumun ayda üç kez gitmeye elvermiyorsa, ayda bir kez git ama gittiğinde gönlün de rahat olsun, cebin de. Çünkü huzurun olmadığı hiçbir sofranın, hiçbir mekânın, hiçbir gösterişin gerçek bir değeri yoktur.
Mekânların pahalı ya da ucuz olması insanın değerini belirlemez. Önemli olan; bulunduğun ortamın sana huzur, saygı ve nezaket katmasıdır. İnsan; kendisini aşağı çeken değil, ufkunu genişleten, ahlakı ve edebiyle örnek olan insanlarla aynı masayı paylaşmalıdır.
Hayatın en büyük zenginliği; borçsuz bir uyku, içten bir tebessüm, samimi dostlarla edilen bir sohbet ve kimseye yük olmadan yaşayabilmenin gönül rahatlığıdır.
Unutmayalım…
Her güler yüz dost değildir.
Her kalabalık güven değildir.
Her selam samimiyet değildir.
İnsanı ayakta tutan; karakteri, vicdanı ve vefasıdır.
Çünkü gerçek dost, yalnızca iyi günün değil; en zor gününün de yol arkadaşı olandır.
"İnsan, bulunduğu ortamın rengini alır. Bu yüzden mekân seçmeden önce insanını, dost seçmeden önce karakterini tanı."
Sevgi, saygı ve muhabbetle…
Kazım İLHAN
Sosyolog ve Aile Danışmanı
