Merhaba kıymetli okuyucularım;
Bir şarkı vardır…
Hepimizin hayatından bir parça taşır.
Hangimiz Sevmedik
Sorar bize:
“Hangimiz sevmedik çılgınlar gibi?”
Ama ben bugün başka bir soru sormak istiyorum:
Hangimiz düşündük?
Sevmeyi bildik belki…
Ama sevmeyi anlamayı,
Sevdiğimizin kalbine dokunmayı,
Onu kırmadan yanında kalmayı…
Gerçekten hangimiz düşündük?
Sevgi, sadece hissetmek değildir.
Sevgi; sorumluluktur, emektir, sabırdır.
Bugün geriye dönüp baktığımızda
Hepimiz birilerini sevdik…
Ama kaçımız sevdiğimizi koruyabildik?
Bir mesajı yazmadan önce düşündük mü?
Bir kalbi kırmadan önce durduk mu?
Bir insan giderken “neden?” diye sorduk mu?
İşte eksik olan tam da bu:
Düşünmeden seviyoruz…
Ama düşünmeden de kaybediyoruz.
Toplum olarak en büyük yanılgımız bu.
Sevgiye sahip çıkmadan,
Onu sadece bir duygu sanıyoruz.
Oysa sevgi;
Bir insanın hayatına girince
Onun yükünü de, hüznünü de, umudunu da taşımaktır.
Bugün herkes diyor ki:
“Herkesin acısı sevgisi kadar…”
Ama kimse şunu sormuyor:
Sevgi kadar emek verdik mi?
Belki de mesele hiç “hangimiz sevmedik” değildi…
Mesele şuydu:
Hangimiz gerçekten sevmenin hakkını verdik?
İşte o zaman…
Belki daha az kırılırdık,
Belki daha az yalnız kalırdık,
Belki de bu kadar çok “keşke” biriktirmezdik.
Sevgiye bir şarkı gibi değil…
Bir emanet gibi bakabildiğimiz gün
İşte o gün gerçekten sevmeyi öğrenmiş olacağız.
Selam ve saygılarımla…
Toplumun Nefesi –
Kazım İlhan
Sosyolog ve Aile Danışmanı
