Kurban Bayramı Üzerine Bir Vicdan ve Hatıra Yazısı
Merhaba kıymetli okuyucularım;
Bir zamanlar dut ağacının gölgesinde bayram bekleyen çocuklardık…
Şimdi beton duvarların arasında birbirimize ulaşmaya çalışan insanlar olduk.
Bayram denince aklıma hâlâ çocukluğumuz gelir.
Evimizin bahçesine getirilen keçiler, koyunlar…
Biri dut ağacına bağlanırdı, diğeri armut ağacına…
Amcamlarla aynı avlunun içinde bayram heyecanı yaşardık.
Onlara ot verir, tuz uzatır, çocuk aklıyla sahip çıkardık.
Bayram sabahı önce namaz, sonra mezarlık ziyareti…
Dönüşte dualarla kurban kesilir, ilk kavrulan etin kokusu bütün mahalleye yayılırdı.
Rahmetli büyüklerimizin sohbetleri, aynı sofraya oturmanın huzuru bugün hâlâ içimizde yaşayan bir hatıra gibi…
Ama bugün hayat çok değişti.
İnsanlar artık sadece bayram hazırlığını değil, geçim derdini de düşünüyor.
Et dağıtmak bile birçok aile için ciddi bir maddiyat haline geldi.
Hayat pahalılaştı, insanlar yoruldu, zaman hızlandı.
Belki de bu yüzden bazı insanlar geçmiş anlatılınca:
“Bıktık eski dönem muhabbetlerinden” diyor.
Oysa mesele eskiyi övmek değil…
İnsanı insan yapan değerlerin neden azaldığını anlamaya çalışmak.
Çünkü bir toplum sadece teknolojiyle değişmez.
Ailede başlayan iletişim, mahallede kurulan güven, okulda verilen saygı ve toplumun vicdan dili insanın karakterini oluşturur.
Bugün çocuklar doğayı ekrandan tanıyor.
Komşuluk azaldı.
Aynı apartmanda yaşayan insanlar birbirini tanımıyor.
Kalabalıklar çoğalıyor ama yalnızlık da büyüyor.
Eskiden yokluk vardı belki…
Ama insanlar birbirinin halini daha çok biliyordu.
Bugün teknoloji ilerledi.
Fakat vicdan geri kalırsa, hiçbir gelişmişlik insanı mutlu etmiyor.
Kurban Bayramı sadece et paylaşmak değildir.
Empati paylaşmaktır.
Hatır sormaktır.
Bir yaşlının gönlünü almaktır.
Bir çocuğun yüzünü güldürmektir.
Çünkü sorun sadece dut ağacının kesilmesi değil…
O ağacın altında kurulan insanlığın da azalmasıdır.
Bu vesileyle başta ülkemiz olmak üzere tüm İslam âleminin Kurban Bayramı’nı en içten dileklerimle kutluyorum.
Barışın, merhametin, vicdanın ve kardeşliğin eksilmediği bayramlar diliyorum.
İnsanın ilim ve edebi, en büyük varlığıdır. Eskimez, çürümez, kaybolmaz.( Mevlana)
Toplumun ve ailenin en büyük ilacı doğru iletişimdir. ( Kazım İLHAN )
Kazım İlhan
Sosyolog ve Aile Danışmanı
