Merhaba kıymetli okuyucularım; Yoluna çıkan engellere rağmen yılmayıp, başarıya giden yolda inancını taze tutan karakterlerin her zaman başarılı olacağına dair bir yaşanmışlık hayatını siz okurlarımla paylaşmak istedim.
Biz çocukken çok fakirdik diyerek söze başladı. Öyle böyle bir fakirlik değildi bizimkisi gözleri doldu hadi şurada bi yerde oturalımda anlatayım sana içinden geldi valla, hiç kimseye anlatmadım şimdiye kadar
Başım üstüne çok merak ettim dinlemek istiyorum sizi dedim.
Yıl 1980 li yıllar köyümüzde okul olmadığı için babam köyden 80 km uzaktaki ilçede yatılı okula yazdırdı beni 7-8 yaşlarındaydım doğru dürüst Türkçe bilmiyordum, anam bir kelime Türkçe bilmezdi köyümüzde herkes Kürtçe konuşurdu anam ve babam okuma yazması yoktu, neyse yatılı okula başladım ilk zamanlar her gece yorganın altında saatlerce için için ağlardım, sadece 15 tatilde ev izni vardı ,neyse uzatmayım iyi kötü okul bitti.
Okulda çok başarılıydım hocalarım üniversiteye mutlaka hazırlan ihmal etme sakın sınava gir diye her zaman tembih ederlerdi beni.
Babam köyün çobanıydı iki kardeşim daha vardı üstte yok başta yok.
Babama üniversiteye hazırlanmak için kitap lazım diyemedim çünkü biliyorum parası yoktu desem üzülecek kahır olacak çünkü çok istiyordu benim okumamı,
Anama dedim. Ana çevre köylerde üniversiteyi kazanan var mı? Son iki yıldır bir sorsan,
Anam tamam bir sorayım soruşturayım oğul dedi. Ertesi gün anam yukarı köyde bi kız çocuğu geçen yıl üniversiteyi kazanmış dedi.
Hadi ana kalk gidelim onun kitapları almam lazım inşallah atmamıştır, Ertesi gün anamla yayan olarak bide yaz günü sıcak, ayağımda kara lastik var çorapsız terliyor zırt bırt çıkıyor ayağımda. Yoksulluk diz boyu çobanlık yaptığım için kumral olan saçlarımın uçları güneşte yanmış sarı bom boz olmuşum yolda ayağımı pişirdiği için kara lastiği elime almışım çıplak ayakla üniversiteyi kazanan kızın evine gittik,
Anam durumu anlattı sıkıla sıkıla mahcup, hayırlı olsun sizin kız üniversiteyi kazanmış bizim oğlan da sınava girecek varsa eski kitaplarını bize verseniz dedi, kızın anası bir sorayım kıza dedi ,kızı çağırdı "kızım eski kitaplarını istiyorlar "kız okuyan kim diyerek pencereden Seslendi Ben dedim Sen mi? !Sen mi üniversite kazana can şunun kılığına kıyafetine bak hele. Sen git çobanlık yap sana kitaplarımı verip heba etmek istemiyorum dedi.
Başımdan aşağı soğuk terler aktı. Anam: hadi oğul gidelim ağlamaklı bir sesle Geri dönerken yolda bir arkama döndüm ki anam ağlıyor. Ana kurban olam ağlama sana söz ben o üniversiteyi kazana cam sen üzülme yeter ki.
Köye döndük gece hiç uyku tutmadı beni. Sabah erkenden kasabaya doğru yola çıktım bu sefer, yalın ayak çünkü kara lastik çok sıkıntıydı. Kasabaya gittim herkese soruyorum " bu yıl üniversite kazan var mı bildiğiniz" Kimsede net bir cevap yok.
Bir amca yanına çağırdı beni durumumu anlattım okumak istediğimi söyledim, Düşündü bana bak oğul dedi buralarda okuyan pek yok. Sen en iyisi yukarı ALEVİ köylerine git onlarda okuyan çoktur, bulsan bulsan oralarda bulursun aradığını dedi Peki amca nasıl giderim o köylere dedim Aha şurada traktörler var o köylülerin dedi.
Gittim bir traktörün römorkuna atladım yorgunlukta uyuya kalmışım gözümü açtığımda bi köyün içine giriyoruz traktör cü benim farkında bile değil gitti köyün meydanında durdu stop etti evine gitti.
Bende İndim aşağı traktörün tekerinin yanına çöktüm, ne kadar oturdum bilmiyorum,
Birden Omuzuna bir el değdiğini fark ettim. Sende kimsin oğul ne yapıyorsun burada ano Kurban dedi yaşlı teyze. Bende durumumu anlattım teyzeye Teyze: oyy ben kurban olam sana dedi ve seslendi bütün köye. Herkes başına toplandı tam iki çuval test kitabi vs topladılar.
Bana hatta birazda para verdiler traktörcü de beni ta bizim köye kadar getirdi bıraktı. Sınava 2 ay vardı bir taraftan çobanlık Bir taraftan sürekli ders çalışıyordum,
Sınav günü geldi çok heyecanlıydım sabah erkenden şehre gitmek zordu belki geç kalırım diye anam bana biraz azık çıkını yaptı, gece şehre giden bir arabayla sınavın yapılacağı okulun yanında indim okulun duvarının dibinde sabahladım,
15 gün sonra köye bir resmi araç geldi ben koyun yayıyordum babamı sormuşlar, Oğlun nerede?
Babam: davarın önünde hayırdır. Oğlunu görmemiz lazım çağıra bilir miyiz ?
Kardeşim abi abi muhtar seni çağırıyor dedi. Köy meydanında bir kalabalık gördüm sadece yaklaştım hayırdır dedim heyecandan dilim dönmüyor, hayır evlat hayır.
ÖSYM Türkiye birincisi oldun gözün aydın 500 tam puan ..
Sonuç olarak; Nedeni ise yeter ki İnanın; Bu yaşanmışlığı kim okursa inanıyorum ki ya gözleri dolar, ya da başlar ağlamaya… Allah’ım bizleri kimseye muhtaç etmeden yaşamayı nasip eyle...
İnsanın ilim ve edebi, en büyük varlığıdır. Eskimez, çürümez, kaybolmaz.( Mevlana)
Düşündürebilmek, gelecek için üretilecek ürünün ana kapısıdır. ( Kazım İLHAN)
Bu sözün ne kadar önemli olduğunu konular işlendikçe fark edeceğimizden eminim.
Toplumun ve ailenin en büyük ilacı doğru iletişimdir. ( Kazım İLHAN )
Birlikte siz, biz demeden, sıcak, sevecen ve mutlu birlikteliklerin bir arada olduğu sağlıklı neşeli yarınlar dilerim. Hoşça kalın
KAZIM İLHAN
SOSYOLOG VE AİLE DANIŞMA
