Merhaba kıymetli okuyucularım;
Beklentili hayat, hiçbir zaman bitmeyen istekler bütünüdür. İnsan her zaman daha fazlasını bekler ve hayatta çoğu zaman beklediklerini alamadığı için mutsuz olur.
Hayat, hataların var oluşuyla doğar, büyür, gelişir ve düşündürür. En çok da özünü, inancını unutmuş, yitik ruhlu insanların beklentisi olabilir mi?
Hayatın her döneminde “şunu da halledeyim” diyerek devam ederiz; durmak bilmeyiz. Biraz soluklanırsak kaçarız; bu nedenle hep yapmamız gerekenler vardır — beklentilerimize, mutluluğumuza ulaşabilmek için.
Kısa kısa insanların geleceklerine, dünyaya bakışlarına göre büyük ve bir o kadar da küçük beklenti ve istekleriyle “hayatın neresindeyiz” diyerek konuyu paylaşmak istiyorum.
Beklentileri birlikte okuyalım:
Bir okumayı söksem. Bir liseyi kazanabilsem. Ergenliği bir atlatabilsem.
Üniversiteyi kazanabilsem. Vize/final/büt — Allah ne verdiyse sıyırmadan bitirsem.
Yüksek lisans yapsam. Bir iki sınava daha girsem. Para kazansam. Huzurlu olsam.
İyi bir yaşam ve huzurlu bir şekilde ölmek.
Başarılı, mutlu, huzurlu ve ailemle beraber güzel bir hayat geçirmek.
Meslekte en iyisi olmak.
Önce sağlıklı bir hayat, sonra güzel ve mutlu edebilecek bir eş ve tabii ki işte başarı.
Bir insanın hayattan beklediği, bence sırrını paylaşacağı, düştüğünde kaldıracağı iyi bir arkadaş — sadece bu.
İyi bir eğitim hayatı. İyi bir iş. İyi bir eş. İyi bir aile kurmak, sonra oğul/kızın da iyi birini bulup iyi bir aile kurması.
Sonuç olarak;
İnsanoğlunun beklentileri asla bitmez ki… Bir istediği olsa başka bir şey ister ve bu hep böyle devam eder.
Tüm beklentilerinizin gerçekleşmesi dileğiyle.
“Düşündürebilmek, gelecek için üretilecek ürünün ana kapısıdır.”
(Kazım İLHAN)
“Toplumun ve ailenin en büyük ilacı doğru iletişimdir.”
(Kazım İLHAN)
Sizlerin düşünce ve duygularınız benim için önemli.
Paylaşmak ve paylaşılmasını istediğiniz konularınızı bekliyorum. Saygılarımla.
Birlikte siz, biz demeden, sıcak, sevecen ve mutlu birlikteliklerin bir arada olduğu, sağlıklı ve neşeli yarınlar dilerim.
Hoşça kalın.
