Samsun’da yaz, takvimde değil; denizin kokusunda başlar. İlk sıcaklarla birlikte şehir, ağır ağır sahile doğru akar. Caddeler biraz boşalır, sahil yolları kalabalıklaşır. Denizle şehir arasında görünmez bir anlaşma vardır: Yaz gelince herkes birbirine yaklaşır.
Sabah erken saatlerde sahil, sessiz bir ritme bürünür. Yürüyüş yapanlar, oltasını atan balıkçılar, banklarda çayını yudumlayanlar… Güneş henüz yakıcı değildir; deniz sakindir. Bu saatler, Samsun yazının en sade hâlidir. Gürültü yoktur ama hayat vardır.
Öğleye doğru sıcak kendini hissettirmeye başlar. Evlerde perdeler çekilir, klimalar çalışır, balkon sohbetleri artar. “Denize gidelim” cümlesi sık duyulur. Atakum sahili, gençlerin ve ailelerin ortak adresi olur. Kimisi sadece ayaklarını suya sokar, kimisi uzun uzun yüzer. Deniz, herkes için başka bir serinliktir.
Öğleden sonra sahil hattı kalabalıklaşır. Dondurmacıların önünde kuyruklar oluşur, bisikletler sahil yolunda birbirine karışır. Çocukların çığlıkları, müzik seslerine karışır. Yaz, burada toplu yaşanır. Samsun’da deniz, bireysel bir kaçıştan çok, paylaşılan bir alan gibidir.
Hafta sonları piknik zamanı başlar. Çakırlar Korusu, Batı Park, Doğu Park ya da şehir merkezinin dışındaki yeşil alanlar dolup taşar. Mangal dumanı, karpuz kesilen sofralar, termostan çıkan çay… Piknik, Samsun yazının en tanıdık ritüellerinden biridir. Denizle yetinmeyenler için yeşil, yazın tamamlayıcısıdır.
Tatil kavramı Samsun’da çoğu zaman “memlekete gitmek” ile iç içedir. Şehir biraz hafifler; köylere, yaylalara gidenler olur. Kimi için tatil, deniz kenarında bir hafta; kimi için serin bir köy akşamıdır. Ortak nokta ise gündelik telaşın yavaşlamasıdır.
Akşam saatlerinde sahil yeniden nefes alır. Güneş batarken yürüyüş yolları dolar, banklar dolu olur ama kimse acele etmez. Deniz karanlığa bürünürken, şehir sakinleşir. Yaz akşamları, Samsun’da en çok bu saatlerde hissedilir.
Sıcak, bazen bunaltır; ama şehrin ritmi bunu kabullenmiştir. Yaz, Samsun’da bir kaçış değil; bir hâl değişimidir. Deniz, sahil, piknik ve tatil; hepsi aynı mevsimin farklı yüzleridir.
Samsun yazı, yüksek sesle yaşanmaz. Deniz gibi… Sessizdir ama iz bırakır. Ve şehir, her yaz bu maviyle biraz daha genişler.
