Merhaba kıymetli okuyucularım;
Yazmak, insanın kendi kalbine attığı bir mektuptur.
Okumak ise o mektubu yıllar sonra
Yeniden açıp koklamaktır.
Konuşurken çoğu söz rüzgâra karışır,
Ama yazılan kalpte kalır.
O yüzden günlük tutmak,
İnsanın kendi iç sesiyle dost olmasıdır.
Bugün yazarsın,
Yarın okursun.
Bir bakarsın;
O anki sevinç,
O anki kırgınlık,
O anki umut…
Hepsi bir fotoğraf gibi karşında.
Ve anlarsın:
O gün doğru muydum, yanlış mıydım?
Ama asıl mesele o değildir.
Asıl mesele,
O an gerçekten yaşamış olmaktır.
Çünkü yazdığın her satır
“Ben buradaydım” diyen
Bir nefes izidir.
Bir gün dönüp okuduğunda
Kendine kızmazsın;
Kendine şahit olursun.
Ve insanın kendine şahit olması
En büyük huzurdur.
Belki de bu yüzden:
Yazmak hatıra değil,
Yazmak kendine yol olmaktır.
Biz yazdıkça,
O anı yeniden yaşarız.
Biz okudukça,
O anı anlarız.
Ve her satırda
Biraz daha
Sonuç olarak; Kendimize yaklaşırız.
NEFESDAŞIM.
İnsanın ilim ve edebi, en büyük varlığıdır. Eskimez, çürümez, kaybolmaz.( Mevlana)
Düşündürebilmek, gelecek için üretilecek ürünün ana kapısıdır. ( Kazım İLHAN).
Toplumun ve ailenin en büyük ilacı doğru iletişimdir. ( Kazım İLHAN )
Birlikte siz, biz demeden, sıcak, sevecen ve mutlu birlikteliklerin bir arada olduğu sağlıklı neşeli yarınlar dilerim...
Hoşça kalın...
KAZIM İLHAN
SOSYOLOG VE AİLE DANIŞMANI
